Miłosz i długi cień wojny | Książka tygodnia

„Gdyby książka ta była obrazem, na pierwszym planie widniałby Czesław Miłosz z groźnym i ponurym pejzażem drugiej wojny światowej w tle. Obramowanie tego obrazu byłoby jednak całkiem współczesne, może nawet z ostatniej chwili, bo wojna jest teraz w samym centrum polskiej polityki historycznej. Poglądy i czyny Miłosza wprowadzają nas w tematy codziennie dyskutowane w mediach, … Dowiedz się więcej

Czescy ekspresjoniści | Książka tygodnia

Jakub Deml, Ladislav Klíma i Richard Weiner to pisarze prawie całkiem u nas nieznani i nie pasujący do stereotypu literatury czeskiej jako lekkiej i zabawnej. W pewnym stopniu dotyczy to też Jaroslava Haška, który kojarzony jest wyłącznie z jednym (co prawda wybitnym) dziełem, lecz o niezwykłych i zagadkowych kolejach losu pisarza wiedzą raczej tylko nieliczni … Dowiedz się więcej

Wściekłe Polki | DIALOG 133/2020

Ostatnie miesiące pokazały, że Polska umie zaskakiwać. Wydarzenia, które miały miejsce i związane z nimi reakcje społeczeństwa i polityków są jednak konsekwencją głębszych procesów, których nie sposób tutaj szczegółowo omówić. Warto jednak pokusić się o krótką refleksję.   „Żarty się skończyły” (Śródtytuły są cytatami zaczerpniętymi z transparentów ze strajków kobiet w 2020 r., przyp. autorki). … Dowiedz się więcej

Amerykańska choroba | Książka tygodnia

Zapiski o wolności ze szpitalnego łóżka Timothy Snyder na granicy życia i śmierci. Najbardziej osobista książka wybitnego historyka. …leżąc na wznak w szpitalnym łóżku z rurkami wychodzącymi z ramion i klatki piersiowej, nie byłem w stanie zacisnąć pięści, ale wyobrażałem sobie, że je zaciskam. Nie mogłem unieść się na łóżku, (…) ale widziałem siebie, jak … Dowiedz się więcej

Biblioteka jako centrum świata | Przegląd Polityczny 163/164 2020

KIEDY W 1327 ROKU Adso z Wilhelmem zbliżają się do opactwa w Melku, klasztorny Gmach – pisany nieodmiennie dużą literą – jawi się młodemu nowicjuszowi jako doskonała budowla, wyglądająca z daleka jak czworokąt, symbol trwałości i niedostępności państwa Boga, niczym prawdziwe przeciwieństwo Kafkowskiego Zamku. Odkrywany stopniowo rozmieszczenie opactwa ma swoje tajemne centrum, ale także pułapkę, … Dowiedz się więcej

Lęk i olśnienie | Książka tygodnia

Eseje o kulturze niepokoju Lęk wydaje się stałym czynnikiem kondycji ludzkiej, ale są pewne okresy w dziejach, które mogą być słusznie nazywane, żeby przywołać określenie W. H. Audena, spotęgowanym „wiekiem lęku”. W tej znaczącej książce wybitny polski teoretyk kultury i społeczeństwa Leszek Koczanowicz odwołuje się zarówno do swojego osobistego doświadczenia, jak i rozbudowanej erudycji po … Dowiedz się więcej

Złoty latawiec | Książka tygodnia

Szkoła średnia na początku XX wieku, ostatnia klasa gimnazjum. Vili Liszner, uczeń słaby, za to utalentowany sportowo, oraz Antal Novák, nauczyciel matematyki i fizyki, z sympatią odnoszący się do uczniów, lecz bardzo wymagający. Tuż przed maturą między Vilim a Novákiem dochodzi do scysji, której następstwem będą dramatyczne wydarzenia. W tle owej historii toczy się miłosna … Dowiedz się więcej

Franz Kafka idzie do kina | Książka tygodnia

Franz Kafka kinomanem? W rzeczy samej. Autor Procesu był namiętnym bywalcem praskich kin – to od opisu sceny filmowej zaczynają się jego Dzienniki. W filmach Kafka szukał przede wszystkim rozrywki. Być może dlatego przez kilka dekad badacze literatury lekceważyli wpływ, jaki na życie i twórczość pisarza wywierały wczesne dzieła dziesiątej muzy. Kafka idzie do kina … Dowiedz się więcej

Kosmos gdański | PP 163/164 (2020)

Fragment rozmowy „Kosmos gdański” opublikowanej w Przeglądzie Politycznym 163/164 (2020).   DOROTA KARAŚ:  Jak opowiadać o historii Gdańska w sposób zrównoważony? MIŁOSŁAWA BORZYSZKOWSA-SZEWCZYK: To trudne wyzwanie, ale bardzo istotne dla naszych dialogów tożsamościowych. Dlatego tak przełomową rolę odgrywa opublikowany czternaście lat po wojnie Blaszany bębenek. Cały czas nie doceniamy tego w wystarczający sposób. Grass nie tylko … Dowiedz się więcej

Życie bez końca | Książka tygodnia

„Życie jest hekatombą. 50 milionów zmarłych rocznie. 1.9 na sekundę. 156 857 dziennie. W chwili, gdy czytacie ten akapit na świecie umiera dwadzieścia osób – jeszcze więcej, jeżeli czytacie powoli. Ludzkość jest dziesiątkowana i wydaje się to nikogo nie obchodzić. Dlaczego godzimy się na tę codzienną rzeź, tłumacząc, że to proces naturalny? Wcześniej myślałem o … Dowiedz się więcej

Skip to content