Literatura

Zbiór „Sarajevski Marlboro” ukazał się w 1994 roku, w trzecim roku oblężenia Sarajewa. Książka od razu otrzymała najważniejszą nagrodę literacką dla prozy (im. Ksavera Šandora Gjalskiego) i wkrótce została przełożona na kilka języków, a Jergović stawał się coraz bardziej znany w Europie. Mieszkał już wówczas w Zagrzebiu, debiutował jednak w Bośni kilka lat wcześniej (1988) … Dowiedz się więcej

Wiktor Woroszylski, poeta, eseista, tłumacz literatury rosyjskiej i działacz opozycji, był też, o czym prawie nikt nie wiedział, stałym współpracownikiem paryskiej „Kultury”. Na zamówienie Jerzego Giedroycia Woroszylski pisał artykuły na kluczowe tematy: o sytuacji społecznej w Polsce, o rosyjskich wydawnictwach emigracyjnych, o twórczości i postawie Aleksandra Sołżenicyna. Wcześniej jednak poeta nawiązał korespondencję z Jerzym Stempowskim, … Dowiedz się więcej

Po raz pierwszy zetknąłem się z relacją Julii Nikołajewnej Danzas o jej więziennej i łagrowej poniewierce pisząc o Kanale Białomorskim; jest ona jedną z bohaterek mojej książki – poświęciłem jej rozdział Dama o greckim profilu. Ponieważ z tamtego czasu zostały mi zrobione na własny użytek tłumaczenia fragmentów Czerwonej katorgi – uznałem, że wspomnienia te powinny … Dowiedz się więcej

Biografia Michaiła Bułhakowa, jednego z najpopularniejszych pisarzy w Polsce, powstała i została wydana jeszcze w ZSRR (1988 r.). Przedstawia życie i twórczość pisarza na podstawie wnikliwej analizy dokumentów archiwalnych, prac mu poświęconych oraz jego utworów literackich – opowiadań, dramatów i powieści. Bardzo ważnym źródłem informacji i opinii są obszerne relacje osób, które go pamiętały i … Dowiedz się więcej

Książka manifest jednego z najważniejszych pisarzy XX wieku. Mario Vargas Llosa po raz pierwszy tak szczerze opowiada o fascynacji polityką, ewolucji poglądów, spotkaniach z najważniejszymi postaciami współczesnego świata. Oraz o siedmiu filozofach, których idee na zawsze zmieniły jego postrzeganie rzeczywistości.   Mario Vargas Llosa w doskonałej formie. – Maite Rico, „El País” Literacki i polityczny gigant. … Dowiedz się więcej

Wolność słoneczna to szkic filozoficzno-literacki o potrzebie wolności, jasności i dobra. W dziełach Homera i Stanisława Vincenza autor szuka potwierdzenia, że xenia, czyli gościnność i otwartość na drugiego człowieka, to wartość, która szczególnie dzisiaj nie może tracić na aktualności. Wczytując się w Vincenza, a z Vincenzem wsłuchując się w Homera, Jacek Hajduk po raz trzeci … Dowiedz się więcej

„Co odpowiadają rodzice małych Portugalczyków na pytanie, co jest za horyzontem? Jedni zapewne mówią, że tam jest Brazylia, inni, uśmiechając się, wspominają o Atlantydzie. Ostatecznie każdy ma swoją Atlantydę, miejsce, gdzie jego życie mogłoby wyglądać inaczej, gdyby dopisało szczęście. Ale szczęście to tylko iluzja, jak by powiedział Fernando Pessoa, który do wszelkich form pocieszenia odnosił … Dowiedz się więcej

Dziennik 1977–1989 – tom piąty – opowiada o ostatnich latach życia pisarza. Spędził je w Ameryce, w kalifornijskim San Diego, które od pierwszej chwili przypadło mu do serca. Niewiele już pracował, na dodatek z wiekiem stawał się coraz bardziej sceptyczny wobec roli literatury, ale również w tym okresie ukończył i opublikował kilka ważnych książek. To … Dowiedz się więcej

Oryginalną prozę Fazila Iskandera przepełnia liryzm i ciepły humor, który czasem przeradza się w sarkazm i zjadliwą satyrę. Pisarz nie stroni od wątków autobiograficznych, jego bohaterami są malownicze, zapamiętane z dzieciństwa postacie kaukaskich górali, a tłem opisywanych wydarzeń – przyroda ojczystej Abchazji. Uczty Baltazara opowiadające o pobycie w Abchazji Stalina, przyniósł przejmujący literacki opis dyktatora, … Dowiedz się więcej