Festiwal Szekspirowski w Gdańsku

Festiwal Szekspirowski w Gdańsku

Wczytuję mapę...

Data/Czas
- 27/07/2018 - 05/08/2018
Całodniowe

Lokalizacja
Gdański Teatr Szekspirowski


22. Festiwal Szekspirowski w Gdańsku

27 lipca – 5 sierpnia 2018

22. edycja Festiwalu Szekspirowskiego w Gdańsku odbędzie się w dniach 27 lipca – 5 sierpnia 2018. Gdański festiwal jest jednym z najbardziej utytułowanych w kraju –  w ubiegłym roku otrzymał prestiżową EFFE Award 2017/2018 – najważniejszą europejską nagrodę, jaką może otrzymać festiwal, przyznawaną przez Stowarzyszenie Festiwali Europejskich (EFA – European Festivals Association), przy wsparciu Komisji Europejskiej  i Parlamentu Europejskiego.

W nurcie głównym tegorocznego festiwalu zobaczymy spektakle z Argentyny, Iranu, Niemiec, Czech, Włoch i z Polski – także poza Konkursem o Złotego Yoricka. Festiwal zainauguruje polska adaptacja „Romea i Julii” w reżyserii i choreografii Janusza Józefowicza – pierwszy musical w dotychczasowej historii Festiwalu Szekspirowskiego. Zaprezentujemy też spektakle polskich reżyserów zrealizowane za granicą – „Sen nocy letniej” w reż. Eweliny Marciniak w wykonaniu zespołu niemieckiego Theater Freiburg oraz „Miarka za miarkę” w reż. Jana Klaty z czeskiego Divadlo pod Palmovkou (Teatr pod Palmą) – obydwa wysoko oceniane przez krytykę teatralną oraz publiczność. Jednym z mocnych akcentów tegorocznej edycji ma szansę stać się również „Makbet” z Sardegna Teatro and Compagnia Teatropersona w reż. Alessandro Serra, który zagrany zostanie po sardyńsku. Ciekawostką będzie też z pewnością inspirowane „Królem Learem” przedstawienie „La Fiesta del Viejo” w wykonaniu argentyńskiego kolektywu artystycznego pod tą samą nazwą, w reż. Fernando Ferrera, przyjmujące formę rodzinnej imprezy. Na tegorocznym festiwalu nie zabraknie również artystki, której obecność stała się już tradycją, a za której ciętym humorem i niespożytą energią cały rok tęskni wielu festiwalowych widzów. Mowa oczywiście o Bei von Malchus, niezależnej niemieckiej aktorce i reżyserce, która tym razem, we właściwy sobie, przewrotny sposób, opowie o Szekspirowskich kobietach dzierżących władzę. Wszystkie festiwalowe spektakle tłumaczone są na j. polski i angielski w formie napisów nad sceną.

Zaprezentujemy także dwa polskie spektakle wybrane do finału Konkursu o Złotego Yoricka – „Hamlet – komentarz” w reż. Grzegorza Brala z Teatru Pieśń Kozła oraz „Makbet” w reż. Agaty Dudy – Gracz zrealizowany w Teatrze Muzycznym Capitol – obydwa z Wrocławia. Laureat nagrody wyłoniony zostanie podczas festiwalu.  Festiwalowy nurt alternatywny, czyli SzekspirOFF, ponownie odbędzie się w formule konkursowej. Podczas 22. edycji Festiwalu zagości na nim 13 zgłoszonych  i zakwalifikowanych do konkursu spektakli. Kierownikiem artystycznym SzekspirOFFa jest Krzysztof Grabowski. W konkursie SzekspirOFF oceniać będzie 3-osobowe jury w składzie: Agata Duda-Gracz, Piotr Kruszczyński i Adam Nalepa. Integralną częścią festiwalu są działania Letniej Akademii Szekspirowskiej, takie  jak warsztaty, spotkania z twórcami, próby otwarte i seminaria.


Nurt główny – opisy spektakli

 

Studio Buffo, Warszawa, Polska

„Romeo i Julia”

Reżyseria i choreografia: Janusz Józefowicz

27 lipca (piątek), (grany dwukrotnie), czas trwania: 1 h 50 min

Gdański Teatr Szekspirowski

Oryginalna muzyka Janusza Stokłosy, polski tekst Agaty Miklaszewskiej zainspirowany dramatem Szekspira „Romeo i Julia”, reżyseria i choreografia Janusza Józefowicza, scenografia Marka Chowańca, kreacja nowych talentów – to gwarancje wielkiego wydarzenia artystycznego. Tematem musicalu jest miłość dwojga młodych ludzi, nie umiejących odnaleźć porozumienia ze światem dorosłych w chwili rodzącej się wielkiej miłości. To dramat pokoleń rodziców i dzieci, którzy nie umieją ze sobą rozmawiać, słuchać się i szanować swoich potrzeb. Młodzieńcza bezkompromisowa miłość napotyka bezwzględność komercyjnego świata rodziców, pochłoniętych swoimi sprawami.

Theater Freiburg, Niemcy

„Sen nocy letniej”

Reżyseria: Ewelina Marciniak

27 lipca (piątek), 2h 50 min

Teatr Wybrzeże w Gdańsku

I tak oto podczas tej letniej nocy zacierają się granice między ludźmi, zwierzętami i istotami z bajek. Króluje namiętność i pożądanie, a nieskończona miłość nagle przechodzi w śmiertelną nienawiść, po to by ostatecznie znów stać się w najprawdziwszą miłością. Szekspirowski Sen nocy letniej jest niczym potężne miłosne upojenie, emocjonalny koszmar, a jednocześnie piękne senne marzenie, w którymi nic nie jest takim, jakim mogłoby się wydawać. Mocny, obrazowy styl reżyserski połączony z niesamowicie cielesną grą aktorską zalicza Marciniak do grona najważniejszych i najbardziej charakterystycznych współczesnych reżyserek.

„Precyzyjnym jest każdy gest, każdy dźwięk oglądanych postaci. Aktorzy pozwalają w pełni rozbrzmieć bogatemu Szekspirowskiemu językowi, jednocześnie celując w znaczeniowe sedno. Wykreowanie wyluzowanego, chwilami krzykliwego, stylu porozumiewania się na scenie, który we współczesnym teatrze jest często forsowany na siłę, przychodzi odtwórcom niezwykle lekko, jakby mimochodem. Tekst okraszony żargonem i wtrętami z artystycznych manifestów tworzy z Szekspirem gładką jedność. Wyłania się spójne dzieło, na które składają się język, światło i scenografia (Katarzyna Borkowska), a znaki przestankowe stanowi muzyka (Janek Duszyński)” – Siegbert Kopp, Südkurier, 08.01.2018

Grupa La Fiesta del Viejo, Argentyna

“La Fiesta del Viejo”

Tekst, dramaturgia i reżyseria: Fernando Ferrer

28 lipca (sobota), (grany dwukrotnie), 2 h

Scena kameralna Teatru Wybrzeże w Sopocie

Stary człowiek świętuje swoje urodziny i postanowił obejść je uroczyście. Czy można celebrować je lepiej niż we własnym, pobliskim klubie, z przyjaciółmi i całą, kochającą rodziną? Podczas toastu ogłosi swoje decyzje dotyczące przekazania córkom spadku. Nie może doczekać się tej niespodzianki, wyrazu ich uczuć i reakcji na taki bezmiar miłości. Stary człowiek świętuje swoje urodziny i wszyscy zostają zaproszeni by celebrować wraz
z nim.

Reżyser o swoim dziele: Królestwo naszego Leara nie powstało przed wiekami, lecz jest osadzone w teraźniejszości i obejmuje teren pobliskiego klubu, w którym odbywa się rodzinna uroczystość. Wszystkie spory do których dochodzi, związane są z rzeczowymi i symbolicznymi elementami tego miejsca: dziedzictwo i walory klubu, jak również relacje i kłótnie rodzinne.

Spektakl Finałowy Konkursu o Złotego Yoricka

Teatr Pieśń Kozła, Wrocław, Polska

„Hamlet – Komentarz”

Reżyseria: Grzegorz Bral

29 lipca (niedziela)

Duża scena Teatru Wybrzeże w Gdańsku

„Hamlet – komentarz”, oparty na dramacie Szekspira, stanowi jego intensywną interpretację, żywą refleksję, dopowiedzenie tego, co dramatopisarz w swoim dziele tylko zasygnalizował, a czego nie powiedział wprost. Spektakl rozgrywa się dwa miesiące przed właściwą akcją dramatu, czyli w noc zabójstwa starego króla. Noc ta przeradza się w czuwanie, rodzaj „szekspirowskich Dziadów”. Na scenie pojawiają się postaci obecne oraz nieobecne na kartach dramatu Szekspira. Przyglądamy się temu, co dzieje się w głowach bohaterów i snujemy przypuszczenia, co doprowadziło do tragedii. Na powierzchni relacji niby nic się nie dzieje, w postaciach natomiast budzą się ich bolesne tajemnice. To dramat o energii, która domaga się ujawnienia. Hamlet jest jej medium.

Przedstawienie oparte jest na polifonicznej strukturze pieśni. Czternastu aktorów interpretuje postaci, zdarzenia i emocje przy pomocy dźwięków. „Hamlet – komentarz” to eksperyment teatralny. Słowa tekstu zostają udźwiękowione, nie pojawiają się w tradycyjnej narracji, wzrastają jako muzyczne harmonie. Słowa i muzyka opowiadają wewnętrzną strukturę postaci i rodziny.

…TO BE ANNOUNCED! – spektakl zagraniczny w Nurcie głównym

30 lipca (poniedziałek)

31 lipca (wtorek)

Gdański Teatr Szekspirowski

Divadlo pod Palmovkou, Praga, Czechy

„Miarka za miarkę”

Reżyseria: Jan Klata

2 sierpnia (czwartek), (grany dwukrotnie), 1 h 55 min

Gdański Teatr Szekspirowski

Nie zawsze ci, którzy są u władzy, mają rację…
Trzynasta i zarazem ostatnia komedia Szekspira. 400-letnia sztuka poruszająca kluczowe zagadnienia ludzkiego życia, zasad moralnych wygłaszanych przez każdego, ale nie przestrzeganych przez nikogo, oraz łatwości, z jaką nadużywa się władzy. Głównym bohaterem sztuki jest książę Wincencjo, władający Wiedniem, w którym – pomimo surowego ustawodawstwa – od 14 lat szerzy się cudzołóstwo, prostytucja i złe obyczaje. Wincencjo mianuje arystokratę o imieniu Angelo na swego tymczasowego zastępcę, a sam przebiera się za mnicha, by obserwować ukradkiem, jak ten poważany, purytański sędzia moralności usiłuje przywrócić porządek. Angelo ponosi porażkę i zaczyna nadużywać swojej władzy. Sztuka „Miarka za miarkę” w inscenizacji znakomitego polskiego reżysera Jana Klaty, który współpracuje z renomowanymi teatrami w Niemczech oraz reżyserował w Austrii, Hiszpanii i Moskiewskim Akademickim Teatrze Artystycznym. Jego adaptacja sztuki Henryka Ibsena „Wróg ludu” została wystawiona podczas pierwszej edycji festiwalu Palm Off Fest Teatru Pod Palmovkou.

Bea von Malchus, Niemcy

„Królowe” | „Queens”

Reżyseria, koncepcja, tekst i wykonanie: Bea von Malchus

2 sierpnia (czwartek)

3 sierpnia (piątek)

Scena kameralna Teatru Wybrzeże w Sopocie

Elżbieta I i Maria Stuart w walce o angielski tron
Tego wieczoru to Elżbieta I pociąga za sznurki. Za to Maria Stuart ma dynamit, którym wysadzi swojego męża w powietrze. Świetnie! Zasłużył sobie!
Elżbieta wprawdzie nie ma męża, ale ma szafot – na który Maria będzie musiała się wspiąć. Jeszcze nie teraz.
W międzyczasie, królowie uwięzieni są w garderobie, Szkoci w plisowanych spódniczkach galopują przez wrzosowiska, malutcy katoliccy szpiedzy obrzygują sobie buty, a Fryderyk Schiller zastanawia się, czy kiedykolwiek czytał „Marię Stuart”.
Nie zawsze możesz dostać to, czego chcesz…. ale musisz zobaczyć „Królowe”.
To jest i szkockie i brytyjskie i pełne muzyki!

Spektakl Finałowy Konkursu o Złotego Yoricka

Teatr Muzyczny Capitol, Wrocław, Polska

„Makbet”

Adaptacja, scenografia, kostiumy i reżyseria: Agata Duda-Gracz

4 sierpnia (sobota), 3 h 30 min (z przerwą)

Duża scena Teatru Wybrzeże w Gdańsku

Szkocja XI wieku – miejsce i czas, w którym życie ludzkie nie waży wiele. Mężczyzna wart jest tyle, ile jego czyny w bitwie, kobieta – jeśli rodzi zdrowych synów. Morderstwo to sposób na pozbycie się wroga, ale i metoda sukcesji tronu. W cenie jest bezwzględność i odwaga, litość i wątpliwości zrodzone z refleksji będą słabością. Dlatego pierwsza zbrodnia Makbeta czyni następne koniecznymi. Uruchomiony jedną decyzją mechanizm unicestwi przecież w końcu swojego architekta, odbierając mu wcześniej spokój. W świecie, który raz spłynął krwią, nikt nie zachowa czystych rąk. W swojej realizacji Makbeta Agata Duda-Gracz opowiada o pokuszeniu i winie, o zaczynie zła, który w sobie nosimy, o tym, jak tragicznie splata się w nas dziedzictwo antyku i chrześcijaństwa. Z niezwykłą precyzją analizuje związki między postaciami: szukając pokrewieństw, zależności i motywów sięga do źródeł historycznych i tworzy wieloznaczne, przejmujące tło dla głównych wątków dramatu.

Sardegna Teatro i Compagnia Teatropersona, Sardynia/Włochy

„Makbet” | „Macbettu”

Reżyseria, scenografia, światła i kostiumy: Alessandro Serra

4 sierpnia (sobota)

5 sierpnia (niedziela)

Gdański Teatr Szekspirowski

Makbet Szekspira, zagrany po sardyńsku i, zgodnie z tradycją elżbietańską, z wyłącznie męską obsadą. To projekt Alessandro Serry, założyciela i reżysera (dyrektora) włoskiej grupy teatralnej Teatropersona. Pomysł narodził się w trakcie pracy Serry nad relacją fotograficzną z karnawałów w sardyńskim regionie Barbagia. Ponure dźwięki krowich dzwonków i starodawnych instrumentów, skóry zwierzęce, dźwięki rogu, drzewa korkowe. Potęga gestów i dźwięku, pokrewieństwo z Dionizosem, a jednocześnie niebywała precyzja tańca i śpiewu. Posępne maski, krew, czerwone wino, siły natury ujarzmione przez człowieka. Ale przede wszystkim mroczna zima.
Zaskakująca jest ilość analogii pomiędzy szekspirowskim arcydziełem a różnorodnością masek, jakie możemy znaleźć na Sardynii. Dialekt sardyński nie tworzy ograniczeń, ale zamienia w śpiew to, co w języku włoskim mogłoby pozostać jedynie literaturą.
Pusta scena ożywiona ciałami aktorów, którzy tworzą scenografię i odgrywają postaci. Kamienie, ziemia, żelazo, krew, bojowe pozy, ślady starożytnej cywilizacji nuragijskiej. Materia, która nie przekazuje znaczeń, lecz pierwotne siły oddziałujące na odbiorcę.
Macbettu został uznany przez włoskich krytyków za najlepszą włoską produkcję 2017 roku, i wyróżniony nagrodą UBU.

 

WIĘCJ INFORMACJI O SPEKTAKLACH 

Kontakt:
Magdalena Hajdysz
tel.: +48 691 082 277
rzecznik@teatrszekspirowski.pl
www.teatrszekspirowski.pl
www.festiwalszekspirowski.pl